Huli.*
Panahon na naman
na
sa bawat pagtapak sa lupa
sa bawat tibok at pagsipa
sa bawat sumpong at silakbo
sa bawat sikdo ng pusong umaasa
sa bawat malikmata
sa bawat iglap ng munting haraya
sa bawat ambon ng hapis
sa malambot na daloy
ng batis ng alisaga kong kamalayan
naliligaw ako sa hirati kong katiwasayan
O hirang, naramdaman mo kaya
mga mapaglaro kong pitik sa natutulog mong diwa
(sa palagay ko, hindi mo lang alintana)
ikaw ang lulan ng bawat paghinga
Dahil hindi kailanman sasapat
ang sanlibong salita
upang mapalitan ang dalawang pinakamahalaga
Guni-guni kong sinta
kailan ka kaya magpapakita?
Hayaan mo, hindi ako magsasawa
Kahit sabi pa nila,
Nag-aabang ako sa wala.
*Pahabol lang.
4 Notes/ Hide
-
processingde9 liked this
-
appears03tp liked this
-
bewertungen230vb liked this
-
krissylovestodream liked this
-
paperairplanes123 liked this
-
personallyleighann liked this
-
jamozun liked this
-
awkwardaward posted this
Ramblings of an imaginary friend.
[Maki Bajit. UP student with no direction, pretending to study Business Administration and Accountancy.
Frustrated jazz performer.
Frustrated hopeless romantic ewan.
Frustrated garapata.
16 forever. Humor me.]
